Andrij Łukaszewycz

Андрій Лукашевич

Transkrypcje nazwiska:

Andrii Lukashevych

Zawód / tytuł:

minister Komunikacji Ukrainy w rządzie URL

Grupa społeczna:

politycy

Miejsce narodzin:

Data narodzin:

30.11.1865

Data śmierci:

2.4.1944

Czas pochówku:

1939-1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

ДР.h.С. АНДРІЙ ЛУКАШЕВИЧ МІНІСТР ШЛЯХІВ УКРАЇНИ
30.ХІ.1865–2.IV.1944
ЛІДІЯ ЄВГЕНІВНА ЛУКАШЕВИЧ З РОДИНИ КОРСУНСЬКИХ
+19 ТРАВНЯ 1920 РОКУ НА 46 РОКОВІ ЖИТТЯ

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

DR.H.C. ANDRIJ ŁUKASZEWYCZ MINISTER DRÓG UKRAINY
30.XI.1865–2.IV.1944
LIDIA JEWGENIWNA ŁAUKASZEWYCZ Z RODZINY KORSUŃSKICH
+19 MAJA 1920 ROKU W 46 ROKU ŻYCIA

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła zbiorowa

Rodzaj grobu:

kamienny

Opis elementów grobu:

Na cokole pomnika oraz steli nagrobnej widnieją wyryte dwie inskrypcje w języku ukraińskim: Andrzeja Łukaszewycza i jego zony. W połowie wysokości cokołu znajduje się fotografia twarzy kobiety

Opis otoczenia grobu:

Grób położony bezpośrednio przy cerkwi.

Nota biograficzna:

Minister Komunikacji rządu URL. Pierwszy przewodniczący Ukraińskiego Komitetu Centralnego w RP. Ukończył Instytut Komunikacji. W latach 1915-1917 przewodniczący Handlowo-Przemysłowego Komitetu Południa Rosji z siedzibą w Charkowie.
W 1918 r. wiceminister komunikacji w okresie rządów hetmana Pawła Skoropadskiego. Podpisał porozumienia w sprawie komunikacji Ukrainy z Donem i Kubaniem.
W latach 1919-1920 był radcą Ukraińskiej Nadzwyczajnej Misji Dyplomatycznej w Warszawie, a także członkiem Ukraińskiej Misji Ekonomiczno-Handlowej kierowanej przez Iwana Feszczenko-Czopiwskiego.
W drugiej połowie 1921 roku wchodził w skład Centrum Państwowego URL na wychodźstwie w Tarnowie. W latach 1922-1923 pełnił funkcję przewodniczącego Ukraińskiej Nadzwyczajnej Misji Dyplomatycznej (po Andrzeju Liwyćkim) w Warszawie. Po podpisaniu 18 marca 1921 roku przez Polskę traktatu ryskiego, był współzałożycielem cywilnej organizacji dla reprezentowania politycznych emigrantów w Polsce – Ukraińskiego Komitetu Centralnego w RP. Został pierwszym przewodniczącym tego Komitetu.
W 1922 roku, z upoważnienia Centrum Państwowego URL na wychodźstwie, prowadził rozmowy z dyrektorem Departamentu Politycznego MSZ RP Kajetanem Dzierżykraj-Morawskim w sprawie przedstawienia przez delegację polską na konferencję w Genui dostarczonego kompletu informacji i materiałów dotyczących Ukrainy. Dzięki jego staraniom, Sztab Generalny Wojska Polskiego, rozkazem z 3 marca 1922 roku, podpisanym przez gen. Władysława Sikorskiego, polecił jednostkom wojskowym zatrudniać żołnierzy ukraińskich przebywających w obozach internowanych. W tym też roku prowadził rozmowy z przedstawicielami władz polskich Romanem Knollem i Juliuszem Łukasiewiczem w sprawie przyznania władzom URL stałej pomocy materialnej.
13 lutego 1923 roku premier Władysław Sikorski udzielił mu audiencji i przyjął materiały dotyczące sytuacji wojskowej i cywilnej emigracji ukraińskiej w Polsce. Wobec narastających, nierozwiązywanych problemów emigrantów ukraińskich, w maju 1923 roku Andrzej Łukaszewicz zrezygnował z przewodniczenia UCK.
W 1932 roku Ukraińska Akademia Gospodarcza w Podiebradach nadała mu tytuł doktora honoris causa nauk technicznych. Był wówczas prezesem ogólnokrajowego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Ukraińców-Emigrantów.
W 1928 roku na II Zjeździe Krajowym delegatów UKC został wybrany członkiem rady tego Komitetu. Na członka Rady wybrano go ponownie na III Zjeździe UKC w 1934 roku. Działał również w innych organizacjach emigracji ukraińskiej.
Zmarł w Warszawie i został pochowany obok cerkwi w grobie żony.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. 8 – 10 - 1

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

Szagała R., Kolańczuk A., Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie. Groby ukraińskie. Przewodnik, Warszawa 2002.