Anton Grabczenko

Антон Грабченко

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

podpułkownik armii URL, kapitan WP

Grupa społeczna:

wojskowi

Miejsce narodzin:

Kamieniec Podolski

Data narodzin:

9.6.1894

Data śmierci:

14.5.1931

Czas pochówku:

1918 -1939

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

АРМІЇ У.Н.Р. ПІДПОЛКОВНИК А. ГРАБЧЕНКО
KAPITAN KONTRAKTOWY A. GRABCZENKO 9.VI.1894–14.V.1931

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

ARMII U.R.L. PODPUŁKOWNIK A. GRABCZENKO
KAPITAN KONTRAKTOWY A. GRABCZENKO 9.VI.1894–14.V.1931

Rok powstania grobu:

1935

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

beton

Opis elementów grobu:

Betonowe obramowanie grobu oraz pionowy krzyż wojskowy z tryzubem. Na podstawie krzyża inskrypcja.

Opis otoczenia grobu:

Nota biograficzna:

Podpułkownik Armii URL, oficer kontraktowy WP w stopniu kapitana.
Urodził się 9 czerwca 1894 roku w Kamieńcu Podolskim. Był żonaty z Julią Łukaszewycz urodzoną 21 grudnia 1896 roku. Syn Ihor urodził się 22 lutego 1917 roku. Antonij Grabczenko ukończył 8 klas średniej szkoły technicznej w Kamieńcu. W 1915 roku uczył się w 1 Kijowskiej Konstantynowskiej Szkole Wojskowej. W armii rosyjskiej był sztabs-kapitanem, a w armii URL od 8 września 1921 roku – podpułkownikiem w składzie oficerskim 3. Strzeleckiej Żelaznej Dywizji.
Po internowaniu w 1920 roku w Polsce przebywał w obozie w Kaliszu. Dnia 1 lutego 1928 roku został w Wojsku Polskim oficerem kontraktowym w stopniu kapitana i przydzielono go do 7. Baterii Haubic 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów, który to pułk koszarował w Ostrowi Mazowieckiej. Rzemiosło wojskowe zgłębiał na wielu kursach i ćwiczeniach. W dokumentach archiwalnych znajdują się zaświadczenia potwierdzające ukończenie sześciotygodniowego kursu narciarskiego, techniczno-taktycznego przy 1. Dywizji Pułku Legionów, kursu strzelania w Szkole Strzelania Artylerii oraz kursu dowódców baterii.
Antonij Grabczenko zmarł 14 maja 1931 roku w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie. Z listu gen. W. Salskiego z 22 maja 1931 roku do płk. T. Pełczyńskiego, szefa Oddziału II Sztabu Głównego dowiadujemy się, że: Zmarły był jednym z lepszych oficerów wojska ukraińskiego. Od samego początku walki wyzwoleńczej wziął w niej czynny udział, zwłaszcza odznaczył się w 1920 roku, dowodząc samodzielnym batalionem.
W dokumentach archiwalnych gen. Pawła Szandruka znajduje się m.in. pismo z 22 lutego 1935 roku następującej treści:

Dla wzniesienia pomnika na mogile śp. podpułkownika wojska URL A. Grabczenki, na wojskowym, rzymskokatolickim cmentarzu w Warszawie, wyznaczam Pana, Panie Generale, przewodniczącym, a p.p. Podpułk. Barwińskiego i sotnika Sachno – członkami komisji. Sprawozdanie z wydatków komisji proszę przedłożyć mnie do Generalnego Sztabu Generał Chorąży W. Salski.

Komisja wywiązała się ze swojego zadania, ponieważ pomnik został wzniesiony i do dzisiaj stoi na Cmentarzu Powązkowskim.

Dane cmentarza:

Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Miejscowość: m. st. Warszawa, dzielnica Żoliborz Cmentarz

Adres pocztowy: Powązkowska 43/45, 01-797 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. B-17

Opis cmentarza:

Województwo: [acf field="cat_wojewodztwo"]

Źródła:

Szagała R., Kolańczuk A., Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie. Groby ukraińskie. Przewodnik, Warszawa 2002;
CAW, SAU, I.380.2.232 – Ankiety oficerów armii URL; tamże, I.380.2.269 – Korespondencja P. Szandruka;
Тризуб 1935, № 28/29, c. 27;
Антон Грабченко, strona w Wikipedii.