Bazyli Albiczuk

Василь Альбічук

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

Artysta malarz, rzeźbiarz, muzyk, aktor teatralny

Grupa społeczna:

ludzie kultury i sztuki

Miejsce narodzin:

Dąbrowica Mała

Data narodzin:

31.7.1909.

Data śmierci:

22.7.1995.

Czas pochówku:

po 1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

Ś. P.
Bazyli Albiczuk
Artysta malarz
Żył lat 86 Zm. 22.07.1995
Базыли Албичук
Артист живописец
Жил лет 86 ум. 22.07.1995

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

ziemny z krzyżem drewnianym

Opis elementów grobu:

Pozioma płyta z roślinnością. Pionowa płyta z napisem i zdjęciem porcelanowym. Obok nie pionowa płyta z płaskorzeżbionym krzyżem ośmiokończastym.

Opis otoczenia grobu:

Trawnik.

Nota biograficzna:

Urodzony w Dąbrowicy Małej. Od najmłodszych lat pracował w gospodarstwie rodziców. Już w młodym wieku ujawniły się jego talenty związane ze sztuką, malarstwem i muzyką. Jako chłopiec malowa, rzeźbił i grał na skrzypcach. Ukończył jedynie kilka klas szkoły podstawowej. Kontakt z zawodem malarza umożliwiła mu służba w wojsku w l. 1929-1932 (Legionowo). W połowie l. 30. zajął się m.in. portretowaniem. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. jako żołnierz Wojska Polskiego. Po upadku Polski wyjechał do Związku Radzieckiego, gdzie mieszkała jego rodzina. W 1944 r. został wcielony do Armii Czerwonej, w której służył do roku 1945. Po wojnie powrócił do Dąbrowicy, zaś w 1948 r. wyjechał na krótko do siostry w Gdyni, gdzie pracował jako dozorca. Pracował na gospodarstwie i malował na zamówienie. Od 1951 r. zaangażował się w malowanie i wystrój kościołów oraz innych obiektów sakralnych. W tym też czasie założył teatr amatorski. Na pocz. l. 60. zaczął zajmował się amatorsko ogrodnictwem, co przyczyniło się do powstania jednych z najważniejszych jego prac przedstawiających przyrodę. W II poł. l. 60. jego twórczość została zauważona przez pracowników Polskiej Akademii Nauk, którzy zajęli się jej promocją. Prace Albiczuka zaczęły się pojawiać na polskich i zagranicznych wystawach sztuki nieprofesjonalnej.
Małgorzata Nikolska w ten sposób opisała ten etap twórczości artysty: Od tego czasu obrazy A. prezentowane były na najważniejszych wystawach i przeglądach sztuki nieprofesjonalnej w Polsce i za granicą, m.in.: na wystawie Inni w warszawskiej Zachęcie (1965), Triennale sztuki samorodnej w Bratysławie (1966, 1972), Naiwni w Zagrzebiu (1973), na wystawach Polskiej sztuki naiwnej w Neuchatel i Stuttgarcie (1967), Londynie (1969), Budapeszcie (1974), na Triennale Plastyki Nieprofesjonalnej we Wrocławiu (1974, 1979), a także na wystawach indywidualnych w Muz. Okręgowym w Białej Podl. (1979, 1996), w Krajowym Domu Twórczości Lud. w Lublinie (1996), w Muz. Nikifora w Krynicy (1998). W 1975 zaproszono go, wraz z uznanymi twórcami profesjonalnymi, do udziału w I Ogólnopolskim Plenerze Malarskim w Janowie Podl. Za dokonania twórcze nagrodzono A. m.in.: Nagrodą Artystyczną im. Jana Pocka (1976), Odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1976), Krzyżem Kawalerskim OOP (1976), odznaką „Za Zasługi dla Woj. Bialskopodlaskiego” (1982), oraz Odznaką im. Oskara Kolberga (1989). Obrazy autora znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą, oraz w kolekcjach Min. Kultury i Sztuki, Muz. Wsi Lubelskiej w L., Muz. Lubelskiego w L., Państw. Muz. Etnograficznego w W., Muz. Okręgowego w Toruniu, a także w zbiorach Muz. Płd. Podl. w Białej Podl., w którym od VII 2005 oglądać można bogatą prezentację jego spuścizny artystycznej na stałej ekspozycji Twórczość Bazylego Albiczuka (1909-1995).
Bazyli Albiczuk zmarł w Dąbrowicy Małej i został pochowany na miejscowym prawosławnym cmentarzu.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Dąbrowicy Małej

Województwo: Lubelskie

Powiat: Bialski

Gmina: Piszczac

Miejscowość: Dąbrowica Mała

Adres pocztowy: Dąbrowica Mała

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Na terenie cmentarza

Opis cmentarza:

nekropolia wyznania prawosławnego w Dąbrowicy Małej, administrowana przez parafię Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zahorowie.