Jerzy (Jaroszewski)

Георгій (Ярошевський)

Transkrypcje nazwiska:

Heorhii Jaroshevskyi

Zawód / tytuł:

metropolita warszawski

Grupa społeczna:

duchowieństwo

Miejsce narodzin:

Mała Tarnawka (gub. podolska)

Data narodzin:

18.11.1872

Data śmierci:

8.2.1923

Czas pochówku:

1918 -1939

Dane związane z nagrobkiem

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

kamienny

Opis elementów grobu:

Nagrobek w formie anałoju.

Opis otoczenia grobu:

Krypta cerkwi.

Nota biograficzna:

Syn duchownego prawosławnego Antoniusza Jaroszewskiego i jego żony Dominiki. Absolwent seminarium duchownego w Kamieńcu Podolskim (1886-1893) i Kijowskiej Akademii Duchownej (1893-1897). Od 1898 r. wykładowca Taurydzkiego Seminarium Duchownego. W 1900 r. złożył śluby zakonne, w 1902 r. mianowany inspektorem Mohylewskiego Seminarium Duchownego, a po wyświęceniu na archimandrytę rektorem Tulskiego Seminarium Duchownego (1903-1906). W 1906 r. otrzymał święcenia biskupie (z tytułem biskupa kaszyrskiego wikariusza diecezji tulskiej), od 1908 r. biskup przyłucki (wikariusz diecezji połtawskiej). W listopadzie 1910 wyznaczony na biskupa jamburskiego (wikariusz diecezji petersburskiej) i jednocześnie rektora Petersburskiej Akademii Duchownej (1910-1913). Od 1913 r. biskup kałuski i borowski a od 1916 r. biskup miński i turowski. W okresie sierpień 1917–wrzesień 1918 r. uczestniczył w pracach Soboru Lokalnego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w Moskwie. W kwietniu 1918 r. podniesiony do godności arcybiskupa.

W październiku 1918 r. wyjechał do Pińska, a następnie udał się do Kijowa, gdzie uczestniczył w Wszechukraińskim Soborze Cerkiewnym. Na początku 1919 r. władze URL zabiegały o jego poparcie dla Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

W 1919 r. chroniąc się przed wojskami bolszewickimi opuścił Kijów i udał do Odessy, następnie wyjechał do Grecji. Po powrocie na Ukrainę mianowany przez zarząd cerkiewny, działający przy Armii Ochotniczej gen. Denikina, administratorem diecezji charkowskiej. W styczniu 1920 r. razem z rosyjską Armią Ochotnicza ewakuowany do Konstantynopola, następnie przedostał się do Salonik, a potem Belgradu, skąd przejechał do Barii we Włoszech.

W 1920 r. na zaproszenie władz polskich przybył do Warszawy. Rok później patriarcha moskiewski Tichon powierzył mu tymczasowy zarząd nad diecezją warszawską i chełmską oraz mianował egzarchą Kościoła prawosławnego w Polsce. W 1922 r. podniesiony do godności metropolity. Wsparł działania władz polskich na rzecz autokefalii Kościoła prawosławnego w Polsce oraz stanął na jego czele. Sprzyjał ukrainizacji życia religijnego w II Rzeczypospolitej. 8 lutego 1923 r. zamordowany przez przeciwnika autokefalii, archimandrytę Smaragda (Łatyszenkę).

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Krypta dolna cerkwi św. Jana Klimaka (cerkiew św. Eliasza i św. Hieronima).

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

Grzegorz Sosna, Katalog świątyń i duchowieństwa prawosławnej diecezji warszawsko-bielskiej, s. 54, Elpis 2/3, 2000.

Fot. Wikipedia