Ołeksandr Cymbaluk

Олександр Цимбалюк

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

setnik armii URL

Grupa społeczna:

wojskowi

Miejsce narodzin:

Data narodzin:

20.8.1985

Data śmierci:

12.3.1943

Czas pochówku:

1939-1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

[Tekst na płycie nagrobnej:]
Б+П АЛЕКСАНДЕР ЦИМБАЛЮК СОТНИК АРМІЇ УНР 20.VIII.1985–12.III.1943
[Tekst na tabliczce na krzyżu wojskowym:]
СОТНИК АРМІЇ УНР ОЛЕКСАНДР ЦИМБАЛЮК 1895–1943

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

Ś.P. ALEKSANDER CYMBALUK SOTNIK ARMII URL 20.VIII.1895–12.III.1943
SETNIK ARMII URL ALEKSANDER CYMBALUK 1895–1943

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

beton

Opis elementów grobu:

Betonowe obramowanie grobu oraz pionowy krzyż wojskowy z podstawą na której jest inskrypcja. Na krzyżu tabliczka z inskrypcją oraz tryzub z brązu.

Opis otoczenia grobu:

Nota biograficzna:

Oficer armii rosyjskiej, uczestnik I wojny światowej.
W armii ukraińskiej od 1917 r. Po ukończeniu szkoły instruktorskiej w Kijowie, jeden z pierwszych pracowników Sekcji Wojskowej Ukraińskiej Nadzwyczajnej Misji Dyplomatycznej w Rzeczypospolitej Polskiej (zatrudniony w grudniu 1919 r.). Po podpisaniu 18 marca 1921 r. traktatu ryskiego i oficjalnym rozwiązaniu Misji, z grupą intrernowanyh żołnierzy ukraińskich z obozu w Strzałkowie podjął pracę na terenie pow. sarneńskiego. Po pewnym czasie decyzją miejscowego starosty, cała grupa została aresztowana i przekazana sowieckim służbom granicznym. Większość przekazanych została została na miejscu rozstrzelana. Prawdopodobnie A. Cymbaluk jako jedyny z całej grupy w czasie eskorty zdołał zbiec na terytorium Polski. Dotarł do Warszawy i złożył odpowiedni meldunek władzom UKC. Zmarł w Warszawie i został pochowany na tym cmentarzu.

W latach 30. XX w. pracował w Warszawie w biurze firmy „Lloyd Bydgoski” (przedsiębiorstwo żeglugi śródlądowej), mieszczącym się w praskim porcie nad Wisłą. Przyjaźnił się z moim dziadkiem Kazimierzem Szymczukiem, swoim kolegą z pracy, i bywał u niego w domu. Nie założył rodziny, żył samotnie. Był koneserem sztuki. Interesował się także sztuką huculską – często jeździł na Huculszczyznę i przywoził stamtąd różne jej okazy. Został zamordowany we własnym mieszkaniu podczas napadu rabunkowego. Informacje te przekazała mi moja mama, Krystyna Krycińska z d. Szymczuk. – Stanisław Kryciński.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. 36

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

R. Szagała, A. Kolańczuk, Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie. Groby ukraińskie. Przewodnik, Warszawa 2002;
J. J. Bruski, Petlurowcy: Centrum Państwowe Ukraińskiej Republiki Ludowej na wychodźstwie (1919-1924), Kraków 2000, s. 457;
Центральний Державний Архів Вищих Органів України (dalej ЦДАВОУ), ф. 3696, 2, спр. 490.