Ołeksandr Porochowszczykiw

Олександр Пороховщиків

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

generał chorąży armii URL

Grupa społeczna:

wojskowi

Miejsce narodzin:

Санкт-Петербург

Data narodzin:

10.02.1865

Data śmierci:

1944

Czas pochówku:

1939-1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

ОЛЕКСАНДР ПОРОХОВЩИКІВ ГЕНЕРАЛ АРМІЇ УНР

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

OŁEKSANDR POROCHOWSZCZYKIW GENERAŁ ARMII URL

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

beton

Opis elementów grobu:

Betonowe obramowanie grobu oraz pionowy krzyż wojskowy z podstawą. Na krzyżu tabliczka z inskrypcją oraz tryzub z brązu.

Opis otoczenia grobu:

Nota biograficzna:

Urodził się w Kijowie. Ukończył Uniwersytet Moskiewski, Pawłowską Szkołę Wojskową oraz Mikołajewską Akademię Sztabu Gen. Po trzyletniej służbie w lejbgwardii w Petersburgu nie przyjął propozycji pracy w kierownictwie Petersburskiego Okręgu Wojskowego. Podjął natomiast pracę adiutanta w Kijowskim Okręgu Wojskowym, aby być – jak pisał z obozu w Kaliszu – wśród swoich ziomków. Po kilku latach służby w Kijowie wszedł do ścisłego d-twa Twierdzy Brzeskiej 4. Okręgu Ochrony Granic, od 1905 r. był d-cą Wojsk Uralskich, od 1909 r. oficerem sztabu do spraw specjalnych Warszawskiego Okręgu Wojskowego i szefa sztabu dywizji.
Był uczestnikiem I wojny światowej jako d-ca 145. Pułku Nowoczerkaskiego na Froncie Południowo-Wschodnim w stopniu gen. mjr. Po pobycie w szpitalu był przez krótki okres w grupie generałów rezerwowych Sztabu Generalnego armii rosyjskiej.
Po proklamowaniu w 1917 r. URL zgłosił się do organizowanej armii ukraińskiej. Był szefem brygady karabinów maszynowych, 6. Brygady rezerwowej, wykładowcą szkoły oficerskiej w Kamieńcu Podolskim, Stanisławowie i Jaśle, dokąd przeniesiono szkołę w trakcie działań wojennych 1919-1920 r. W listopadzie 1920 r. został wraz ze szkołą umieszczony w obozie w Łańcucie, następnie prze-niesiony do Wadowic i Kalisza. W tym ostatnim obozie był równocześnie wykładowcą wojskowych placówek oświatowych, a mianowicie Szkoły Oficerskiej 3. Dywizji Żelaznej, Akademickich Kursów Sztabu Gen. oraz kursów języków obcych. Równocześnie brał czynny udział w działalności obozowych organizacji społecznych, a zwłaszcza religijnych: Bractwa Cyryla i Metodego oraz Opieki NMP. Na początku 1922 r. na Zjeździe Bractw ze wszystkich obozów, który odbył się w Kaliszu, został wybrany na konsultanta powołanej wówczas Rady Głównej tych Bractw z siedzibą w Kaliszu.
Po rozwiązaniu w 1924 r. obozu mieszkał w powołanej na jego bazie Stanicy Ukraińskiej. W planach mobilizacyjnych z 1927 r. był w składzie oficerów Sztabu Generalnego Armii URL. W latach trzydziestych mieszkał w Jabłonnej k. Warszawy i był nauczycielem języków obcych. Przygotował do druku angielsko- i niemieckojęzyczną wersję pisma naukowo-literackiego „Wyzwolenie Ukrainy” (Wyzwołennia Ukrajiny. Die befreiung Ukraine. Deliverance of Ukraine, Warszawa 1932), redagowanego przez Serhija Sydorenkę.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. 36

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

A. Kolańczuk, Internowani…, s. 29; tenże, Generałowie Ukraińskiej…, s. 61;
A. Kolańczuk, Nekropolie i groby…, s. 236-2;
E. Wiszka, Prasa emigracji ukraińskiej w Polsce 1920-1939, Toruń 2001, s. 126,
Idem: Emigracja ukraińska…, s. 303;
R. Szagała, A. Kolańczuk, Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie. Groby ukraińskie. Przewodnik, Warszawa: Wydawnictwo Wektor 2002
O. Колянчук, М. Литвин, K. Науменко, op. cit., s. 218.
Білон, Похідна…, s. 165; Я. Тинченко, Українське…, s. 95
О. Колянчук, Українська військова…, s. 74 i inne;
Олександр Пороховщіков, strona w Wikipedii.
SAU, sygn. 380.2/243; 380.2/61; 380.7/10; 380.2/234, Korespondencja O. Porochow-szczykiwa z gen. W. Salskim.