Seweryn Zarzycki

Северин Зарицький

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

Nauczyciel, pedagog, działacz społeczny

Grupa społeczna:

działacze społeczni, inteligencja

Miejsce narodzin:

Leśniki, obwód tarnopolski, rejon tarnopolski, Brzeżańska Terytorialna Gromada

Data narodzin:

21.6.1859.

Data śmierci:

5.1.1920.

Czas pochówku:

1918 -1939

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

ТУТ СПОЧИВАЄ
СЕВЕРИН НОВИНА
ЗАРИЦКИЙ
ПРОФ. УКР. ҐІМНАЗИЇ
*21.06.1859 +5.01.1920
ВІЧНАЯ ЄМУ ПАМЯТЬ

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

TU SPOCZYWA
SEWERYN NOWINA
ZARYCKI
PROF. UKR. GIMNAZJUM
*21.06.1859 +5.01.1920
WIECZNA MU PAMIĘĆ

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

beton

Opis elementów grobu:

Betonowy grobowiec w formie sześcianu. Metalowa tabliczka z inskrypcją.

Opis otoczenia grobu:

W bezpośrednim sąsiedztwie mogiły Seweryna znajdują się groby żony Katarzyny/Kateryny z Kraśnickich i synów – Eugeniusza (zmarł w wieku 8 lat na szkarlatynę; napis na nagrobku: Ґеньо Зарицкий) i Witolda Aleksandra (zmarł w wieku 9 lat na szkarlatynę; napis na nagrobku: Тома Новина Зарицкий).

Nota biograficzna:

Seweryn Zarzycki urodził się 21.06.1859 r. we wsi Leśniki/Lisnyky (ówczesny powiat brzeżański w woj. tarnopolskim) w rodzinie o. Modesta i Elżbiety (z domu Łotocka). Mąż Katarzyny/Kateryny (Kraśnicka)*.
Profesor, dyrektor Ukraińskiego Gimnazjum Męskiego w Przemyślu. W gimnazjum od 1895 r. do 1919 r. Od 1899 r. –- profesor VIII rangi, 1908 r. – profesor VII rangi/ Od października 1907 r. do końca roku szkolnego 1909/10 – dyrektor Ukraińskiego Gimnazjum Męskiego w Przemyślu. Uczył historii, geografii i języka niemieckiego.
Pedagog i działacz społeczny. W latach 1903 – 1907 – dyrektor Ukraińskiego Instytutu dla Dziewcząt w Przemyślu. Członek założyciel i pierwszy przewodniczący przemyskiej filii „Gromady Nauczycielskiej”.
Urodzona w Kołomyi córka Eleonora Amalia Elżbieta została żoną o. Gabriela/Hawryłę Kostelnyka i spoczywa razem z nim na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Професор, управитель ПЧГ. Сеньйор учительського збору. У ПЧГ — від 1895 р. до 1919 р. Від 1899 р. – професор у VIII ранзі, 1908 р. – професор у VII ранзі. Від жовтня 1907 р. до кінця 1909/10 навч. р. – управитель ПЧГ. Учив історію, географію та німецьку мову.
Педагог і громадський діяч. 1903 — 1907 рр. – директор Українського інституту для дівчат. Член-засновник і перший голова філії “Учительської громади” в Перемишлі.

Dane cmentarza:

Cmentarz Komunalny Główny w Przemyślu

Województwo: Podkarpackie

Powiat: Przemyski

Gmina: Przemyśl

Miejscowość: Przemyśl

Adres pocztowy: ul. Juliusza Słowackiego, 37-700 Przemyśl

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
22 a

Opis cmentarza:

Cmentarz Główny w Przemyślu położony jest na południowym krańcu miasta przy ulicy Słowackiego (dawniej ulica Dobromilska). Teren Cmentarza Głównego zajmuje obecnie 16.5 ha i liczy blisko 30 tys. pochowanych. Początki Cmentarza Głównego poprzedziło istnienie w tym miejscu cmentarza cholerycznego, gdzie grzebano ludzi zmarłych wskutek cholery czy innych chorób zakaźnych. Założenie nekropolii przyjmuje się na rok 1831r. kiedy odnotowano pierwszą epidemię cholery. W 1859r. na cmentarzu wybudowano kaplicę. Na wmurowanej w jej wnętrzu tablicy można przeczytać: \" Ta kaplica zbudowana kosztem Franciszka i Teresy Małkowskich ... .\" Najstarsze nagrobki zachowane do naszych czasów pochodzą z lat sześćdziesiątych XIX wieku nie licząc pomników przeniesionych tutaj ze Starego Cmentarza , z których najstarszy pochodzi z 1806 roku. Wobec potrzeby poszerzenia obszaru cmentarza kilkakrotnie dokonywano zakupu sąsiednich gruntów między innymi w latach 1883, 1894, 1899 i 1911. W roku 1909 ukończono budowę muru cmentarnego oraz założono nowe kwatery i drogi w częściach wcześniej nie zagospodarowanych. W tym czasie cmentarz komunalny służył całej ludności miasta , z wyjątkiem Żydów , którzy zachowali prawo do posiadania własnego cmentarza. Na cmentarzu tym znalazły miejsce spoczynku wielu byłych uczestników powstań narodowych 1831 i 1863 roku. Jeszcze w okresie międzywojennym, było wówczas na cmentarzu 90 grobów kryjących ich szczątki. Do dziś wiele z nich uległo całkowitemu zniszczeniu. Prawdopodonie na tym cmentarzu spoczywają przeniesione z Francji szczątki polskiego generała, uczestnika Powstania Styczniowego - Jarosława Dąbrowskiego. Jednak przeprowadzone w latach 1971-1973 poszukiwania nie przyniosły pozytywnego rezultatu. W 1925 roku Przemyśł zakupił grunt obok cmentarza przeznaczony na dalsze jego poszerzenie , w 1930 roku nabyto 200 świerków dla obsadzenia dróg cmentarnych, a w 1932 zainstalowano oświetlenie elektryczne alei głównej. W okresie II wojny światowej, oprócz mieszkańców miasta chowano tutaj także osoby z terenu ówczesnego ZSRR zmarłych w obozie przejściowym dla ludności wywożonej do Niemiec na roboty przymusowe. Przez pewien czas grzebano tutaj także jeńców włoskich zmarłych w Stalagu nr 327 w Nehrybce. (Źródło: https://cmentarze24.pl/index.php/cmentarze/podkarpackie/item/342-cmentarz-glowny-przemysl).

Źródła:

Українська державна чоловіча гімназія у Перемишлі 1895-1995, Дрогобич 1995, с. 78

Śmierć:
APP, http://www.skany.przemysl.ap.gov.pl/show.php?zesp=148&cd=0&ser=10.4&syg=360; 328
Śmierć — Zarzycki Eugeniusz:
APP, http://www.skany.przemysl.ap.gov.pl/show.php?zesp=148&cd=0&ser=10&syg=265; 151
APP, http://www.skany.przemysl.ap.gov.pl/show.php?zesp=148&cd=0&ser=10&syg=266; 190
Narodziny – Zarzycki Witold Aleksander
APP, https://skany.przemysl.ap.gov.pl/show.php?zesp=148&cd=0&ser=10&syg=208; 254
Śmierć – Zarzycki Witold Aleksander
APP, http://www.skany.przemysl.ap.gov.pl/show.php?zesp=148&cd=0&ser=10.4&syg=359; 30
Chrzest — Zarzycka Eleonora Amalia Elżbieta
APP, https://skany.przemysl.ap.gov.pl/show.php?zesp=148&cd=0&ser=11&syg=342; 61