Walentyna Sołowij

Валентина Соловій

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

żona sędziego Wiktora Sołowija

Grupa społeczna:

inteligencja

Miejsce narodzin:

Data narodzin:

23.2.1904

Data śmierci:

31.3.1944

Czas pochówku:

1939-1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

[Tekst na steli nagrobnej:]
Б. П. ВАЛЕНТИНА СОЛОВІЙ З ТАНАШЕВИЧИВ
В МОЛИТВІ І ЛЮБОВІ ПО ВІКИ МИ З ТОБОЮ
НЕЗАБУТНІЙ МУЖ І СИНИ
23.11.1904 — 31.ІІІ.1944

[Tekst na płycie nagrobnej:]
WALENTYNA SOŁOWIJ ur. 23.II.1904 zm. 31.III.1944

Rok powstania grobu:

1943

Autor projektu:

Piotr Mehyk

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

kamienny + beton

Opis elementów grobu:

Betonowe obramowanie mogiły i kamienna stela nagrobna w formie krzyża pokrytego białym kamieniem. Na krzyżu płaskorzeźba głowy Chrystusa oraz inskrypcja. Na mogile kamienna płyta z inskrypcją.

Opis otoczenia grobu:

Nota biograficzna:

Walentyna z domu Tanasiewicz. Żona sędziego Wiktora Sołowija.
W tragicznym dniu przyszła z 8 letnim synem Jarosławem do siedziby UDK przy ul. Kopernika 13 na spotkanie ze znajomymi uciekinierami z Chełma. Nie była pracownicą UDK. Jeden z 6 napastników, bojówkarzy AK wystrzelił z pistoletu do Walentyny. Ciężko ranną odwieziono do szpitala św. Ducha, gdzie tego samego dnia wieczorem zmarła. Została pochowana na tym cmentarzu koło grobu zastrzelonych pracowników UDK (Relacja Jarosława Sołowija i Bohdana – synów Walentyny.).

Sołowij Wiktor syn Sylwestra (29.11.1891-31.01.1966) — działacz społeczno-polityczny i cerkiewny, arcybiskup Ukraińskiej Autokefalicznej Prawosławnej Cerkwi. Urodził się na Czernihowszczyźnie. Ukończył Nowgorod–Siewierskie Seminarium Duchowne i w 1914 r. prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie I wojny światowej był oficerem artylerzystą armii rosyjskiej. W 1918 r. został sekretarzem Sądu Generalnego URL następnie kapitanem (sotnykiem), dowódcą baterii w korpusie Strzelców Siczowych. W 1920 r. został kierownikiem wydziału prawniczego kancelarii Głównego Atamana Symona Pelury. Od jesieni 1920 r. na emigracji w Polsce. Był prawnym doradcą metropolity Iłariona (Iwana Ohijenki), sekretarzem rządu URL, ministrem sprawiedliwości. W okresie II wojny światowej przebywał na Podlasiu i Chełmszczyźnie. Po wojnie na emigracji w Zachodniej Europie został członkiem Organu Wykonawczego Ukraińskiej Narodowej Rady. Od 1951 r. przewodniczący Zjednoczenia Ukraińców w Australii, duchowny UAPC w Sydney, od 1958 r. – biskup, a od 1965 r. arcybiskup.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. 93 – 8 - 15

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

Szagała R., Kolańczuk A., Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie. Groby ukraińskie. Przewodnik, Warszawa 2002;
Relacja Jarosława Sołowija i Bohdana – synów Walentyny.
Zapis w księdze cmentarnej.