Wołodymyr Bajwenko

Володимир Байвенко

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

podpułkownik armii URL

Grupa społeczna:

wojskowi

Miejsce narodzin:

Żytomierz

Data narodzin:

2.9.1885

Data śmierci:

5.12.1941

Czas pochówku:

1939-1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

ВОЛОДИМИР БАЙВЕНКО ПІДПОЛКОВНИК АРМІЇ УНР +5.XII.1941

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

WOŁODYMYR BAJWENKO PODPUŁKOWNIK ARMII URL +5.XII.1941

Rok powstania grobu:

Autor projektu:

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

beton

Opis elementów grobu:

Betonowe obramowanie grobu oraz pionowy krzyż wojskowy z podstawą. Na krzyżu tabliczka z inskrypcją oraz tryzub z brązu

Opis otoczenia grobu:

Nota biograficzna:

Wołodymyr Bajwenko (Władysław Bajwenko, ukr. Володимир Онисимович Байвенко), ukraiński wojskowy, podpułkownik. Po ukończeniu szkoły realnej w Równem wstąpił do Kijowskiej Szkoły Wojskowej. W r. 1906 rozpoczął służbę wojskową w 126 Rylskim Pułku Piechoty w Ostrogu. W r. 1907, po zdaniu egzaminu inżynierskiego w Mikołajowskiej Szkole Wojskowej, przydzielony do 5 batalionu saperów w Kijowie. Kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Lotniczej, którą ukończył w 1913 r. Wraz z wybuchem I wojny światowej trafił na front, a w 1916 r. dostał się do niewoli. Służbę w armii rosyjskiej zakończył w stopniu sztabskapitana.
Po powrocie z niewoli w szeregach armii ukraińskiej. Od marca 1918 r. lotnik 1 Wołyńskiego Dywizjonu Lotniczego. Od 1 listopada 1918 r. pomocnik dowódcy dywizjonu, a od 30 stycznia 1919 r. dowódca 1 Kadrowego Dywizjonu Lotniczego. Od 20 kwietnia 1919 r. kierował oddziałem technicznym inspekcji lotniczej w Armii Czynnej URL; od 1 lipca 1919 r. naczelnik Oddziału 1. Dywizjonu Szkoleniowego Szkoły Lotnictwa URL
1 sierpnia 1919 r. mianowany pomocnikiem dowódcy 1 Kijowskiej Floty Powietrznej Armii Czynnej URL. Od 25 marca 1920 r. w rezerwie oficerskiej Wojskowo-Lotniczego Zarządu Głównego Sztabu Generalnego URL. 8 czerwca 1920 r. zaliczony do korpusu starszych oficerów Oddziału 2. Urzędu Organizacyjnego Zarządu Głównego Sztabu Generalnego URL
Od 1920 r. na emigracji w Polsce, początkowo jako internowany w obozie w Częstochowie. 11 listopada 1920 r. decyzją MSW w Warszawie otrzymał prawo azylu. Jeden z organizatorów i skarbnik częstochowskiego oddziału Ukraińskich Inwalidów Wojennych, a także aktywny uczestnik przedsięwzięć częstochowskiego oddziału Ukraińskiego Komitetu Centralnego.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. 36

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

Я. Тинченко, Герої Українського неба: науково-популярне видання, Київ: Темпора 2010
R. Szagała, A. Kolańczuk, Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie. Groby ukraińskie. Przewodnik, Warszawa: Wydawnictwo Wektor 2002
A. Kolańczuk, Częstochowa jako ośrodek życia oświatowo-kulturalnego emigrantów ukraińskich w latach 1920–1939, „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie”, Seria: Zeszyty Historyczne 2009, z. X, s. 109-123
Володимир Байвенко, strona w Wikipedii