Mychajło Pohotowko

Михайло Поготовко

Transkrypcje nazwiska:
Zawód / tytuł:

podpułkownik Armii URL; przewodniczący Ukraińskiego Komitetu Pomocy (UDK)

Grupa społeczna:

wojskowi

Miejsce narodzin:

w. Baranowe w pow. bałkowskim gub. charkowskiej

Data narodzin:

21.11.1891

Data śmierci:

31.3.1944

Czas pochówku:

1939-1947

Dane związane z nagrobkiem

Tekst inskrypcji (brzmienie oryginalne):

ПІДПОЛКОВНИК МИХАЙЛО ПОГОТОВКО ГОЛОВА У.Д.К В ВАРШАВІ 21.XI.1891–31.III.1944

Tekst inskrypcji (tłumaczenie):

PODPUŁKOWNIK MYCHAJŁO POHOTOWKO PRZEWODNICZĄCY U.D.K. W WARSZAWIE 21.XI.1891–31.III.1944

Rok powstania grobu:

1944

Autor projektu:

Petro Mehyk

Charakter grobu:

mogiła pojedyncza

Rodzaj grobu:

kamienny

Opis elementów grobu:

Kamienne obramowanie grobu i stylizowany krzyż wojskowy na którym zarysowano wieniec laurowy i umieszczono czarną kamienną tablicę z inskrypcją. Krzyż jest zwieńczony znakiem tryzuba.

Opis otoczenia grobu:

Nota biograficzna:

Pilot obserwator, działacz społeczny i polityczny.
Ukończył Połtawską realną szkołę oraz 1.Kijowską wojskową szkołę. Służył w 30. Pieszym Połtawskim pułku, w którego składzie brał udział w I wojnie światowej. W 1916 r. ukończył Wojskową szkołę pilotów-obserwatorów w Kijowie. Został nagrodzony wszystkimi orderami św. Włodzimierza IV stopnia z mieczami i Georgijewską zbroją. Ostatni stopień w armii rosyjskiej – sztabs-kapitan. Służył, jako pilot-obserwator 8. Korpusowego awiozagonu 1. Turkiestańskiego korpusowego awiozagonu. Brał udział w ukrainizacji tej jednostki i przeprowadzeniu jej w listopadzie 1917 r. do Kijowa.
Od 15 grudnia 1917 r. był pilotem 1. Ukraińskiego awiacyjnego zagonu wojsk Centralnej Rady. W składzie tej jednostki wszedł do Hajdamackiego Kosza Słobodskiej Ukrainy. W okresie od marca 1918 r do września tego roku był pilotem 1. Zaporoskiego awiacyjnego zagonu wojsk Centralnej Rady i armii Ukraińskiego Państwa. Od 1 stycznia 1919 r. został prawnym konsultantem Powietrznej Floty czynnej armii URL. Od maja 1920 r. – pomocnik naczelnika zarządu Wojskowo-Powietrznej Floty armii URL, następnie od lutego 1921 r. tymczasowo wykonujący obowiązki dowódcy Szkolnego kurenia Polowej żandarmerii armii URL.
Po internowaniu w Polsce w 1920 r. przebywał w obozach w Częstochowie i w Kaliszu. Po zwolnieniu z obozu zamieszkał w Warszawie. Działacz Warszawskiego Oddziału UCK. Na wiosnę 1940 r. został przewodniczącym Ukraińskiego Komitetu Pomocowego w Warszawie (UDK – Ukrainśkyj Dopomohowyj Komitet).
Zginął na posterunku pracy z wyroku polskiej organizacji podziemnej AK.

Dane cmentarza:

Cmentarz prawosławny na Woli w Warszawie

Województwo: Mazowieckie

Powiat: miasto na prawach powiatu

Gmina: m. st. Warszawa, dzielnica Wola

Adres pocztowy: ul. Wolska 138/140, 01-126 Warszawa

Plan cmentarza

Numer Kwatery, numer alei i grobu:
Kw. 38 – 1 – 31

Opis cmentarza:

Cmentarz prawosławny w Warszawie (ul. Wolska 138/140) to główna nekropolia prawosławna w stolicy Polski. Swym kształtem przypomina prostokąt ulokowany między ulicami: Wolską, Redutową, Pustola i Elekcyjną. Teren cmentarza w momencie jego założenia został podzielony na cztery części (potem dodano piątą), co pozwoliło zorganizować pochówki według hierarchii społecznej zmarłego. Współczesna powierzchnia obiektu to ok. 13,3 ha. Więcej: https://ukrainskanekropolia.org/cmentarz-prawoslawny-na-warszawskiej-woli/

Źródła:

CAW, SAU, I.380.2.243 – Korpus oficerski armii URL w 1920 r.; tamże, I.380.2.261 – Kartoteka; Zapis w księdze Cmentarza Prawosławnego na Woli;
О. Колянчук, Увічнення нескорених, Львів 2003, с. 172;
M. Siwicki, Dzieje konfliktów polsko-ukraińskich, t. 2, Warszawa 1992, s. 226–227;
R. Torzecki, Polacy i Ukraińcy. Sprawa ukraińska w czasie II wojny światowej na terenie II Rzeczypospolitej, Warszawa 1993, s. 51–52;
Я. Тинченко, Офіцерський корпус Армії Української Нaродної Республіки (1917–1921), кн. 1, Київ 2007;
Михайло Поготовко strona w Wikipedii